Ania Gotuje
Tylko najlepsze przepisy
Pinsa

Pinsa

Dzięki unikalnej mieszance mąk i dłuższemu czasowi fermentacji, Pinsa Romana oferuje nie tylko bogaty smak, ale także mnóstwo możliwości podania. Ciasto zaskoczy cię lekkością i chrupiącą teksturą.

Czas przygotowania: 20 minut
Czas wyrastania w lodówce minimum: 1 dzień
Czas pieczenia: 10 minut
Liczba porcji: 3 x pinsa
W 100 g pinsy: Wartość energetyczna 230 kcal Węglowodany 42 g - W tym cukry 1 g Białko 11 g Tłuszcze 2 g Dieta: niskocukrowa, niskotłuszczowa

  • mąka pszenna typ. 00 300 g
  • mąka ryżowa 100 g
  • mąka sojowa 100 g
  • zimna woda ok. 370 ml
  • drożdże świeże 10 g
  • oliwa 10 ml
  • sól 8 g
Ukryj zdjęcia

Pinsa

Jeśli tylko masz taką możliwość, to nie pomijaj mąki sojowej. Nadaje ona ciastu wspaniały smak, chrupkość i niesamowity aromat. Jeśli jednak nie uda Ci się jej zakupić, to 100 gramów mąki sojowej zamień na 100 gramów mąki pszennej.

Złocisty spód pinsy został przykryty plastrami jasnej wędliny i porcjami kremowego białego sera. Na wierzchu znajduje się zielone pesto, listki bazylii i posiekane pistacje, a całość została skropiona oliwą na drewnianym blacie.

Dwa owalne placki pinsy zostały ułożone jeden na drugim na papierze do pieczenia. Powierzchnia jest złocista z licznymi ciemniejszymi, przypieczonymi plamkami i nieregularnymi pęcherzami świadczącymi o dobrze wypieczonym cieście.
Krok 1: Połącz składniki

Do dużego naczynia (może być miska) wlej 370 ml zimnej wody (przegotowana lub filtrowana). Dodaj 10 gramów drożdży świeżych lub 3 gramy drożdży suszonych instant. Połącz drożdże z wodą. Wsyp 300 gramów mąki pszennej typ. 00 (Mielona drobniej niż tortowa. Dzięki wysokiej zawartości glutenu ciasto jest elastyczne i łatwo się rozciąga). Wsyp też po 100 gramów mąki ryżowej i sojowej. Całość wyrabiaj chwilę dłońmi lub mikserem z hakami do ciasta drożdżowego, a następnie dodaj jeszcze 10 ml oliwy oraz 8 gramów soli. Ciasto wyrabiaj dalej około 5 minut, aż zrobi się jednolite i elastyczne. Może się nieco kleić. 

Ważna porada: Gęstość ciasta po wyrobieniu zależy od tego jakich mąk użyjesz. Jeśli zdecydujesz się na mąkę pszenną o wyższym typie (nawet tortową), to ciasto może wyjść bardziej zwarte. Zamiana mąki sojowej na tę samą ilość mąki pszennej również może wpłynąć na ciasto. Dlatego też podczas wyrabiania zdecyduj, czy dodasz niego więcej mąki (gdyby ciasto wyszło naprawdę luźne) lub też wody (gdyby ciasto było bardzo zwarte). Wydłuż wówczas wyrabianie, by połączyć dobrze składniki w jednolite ciasto. Moje wyszło elastyczne, ale nie było luźne. Jak najbardziej akceptowane jest ciasto nieco luźniejsze niż u mnie, jednak nie lejące. 

Jednolite, jasne ciasto na pinsę zostało uformowane w zwartą kulę i odłożone do dużej metalowej miski. Powierzchnia jest gładka i lekko napięta, co pokazuje etap po połączeniu składników i wyrabianiu do elastyczności.

Krok 2: Odłóż ciasto do lodówki

Wyrobione ciasto zostaw w dużej misce i przykryj przezroczystą folią spożywczą. Odłóż miskę do lodówki na minimum 24 godziny, ale nie na dłużej niż na około 72 godziny. Ciasta przez ten czas nie ruszaj. Zazwyczaj zostawiam tak ciasto do wyrastania i fermentacji przez około dwa dni lub nieco dłużej. 

W dużej, metalowej misce znajduje się jasne ciasto na pinsę uformowane w równą kulę. Powierzchnia jest gładka z delikatnymi śladami wyrabiania. To etap przed szczelnym przykryciem i chłodzeniem w lodówce.

Krok 3: Formuj 3 pinsy

W dniu pieczenia wyjmij miskę z lodówki i zostaw na blacie kuchennym na około dwie godziny (w temperaturze pokojowej, ale nie na słońcu). Możesz też zdjąć folię, ale przykryć miskę bawełnianą ściereczką. Po tym czasie wyjmij całe ciasto i przez chwilę je wyrabiaj, jednak nie tak intensywnie jak przy łączeniu składników, a bardziej nakładaj na siebie ciasto/zawijaj w połowie. Wystarczy chwila takiego wyrabiania. Ciasto podziel na trzy w miarę równe kawałki i przykryj bawełnianą ściereczką.

W piekarniku umieść na środkowej półce blachę/szufladę na której będzie się piekła pinsa. Ustaw 250 stopni z opcją pieczenia pizzy, grzaniem góra dół lub z termoobiegiem z grzałką od dołu. Nawet jeśli Twój piekarnik wskaże wymaganą temperaturę.. nie śpiesz się. Im mocniej się nagrzeje, tym lepiej.

Pod koniec nagrzewania piekarnika możesz już zacząć formować ciasto pod pinsę. Rozciągaj je dłońmi na wydłużony, zaokrąglony kształt i grubość nie większą niż około 8 mm.

Na drewnianej stolnicy oprószonej mąką znajdują się trzy porcje ciasta. Dwie pozostają w formie zgrabnych kul, a trzecia została delikatnie rozciągnięta w większy, podłużny placek o lekko porowatej strukturze.

Krok 4: Upiecz pinsy

Arkusz sprawdzonego papieru do pieczenia umieść na desce (najlepiej cienka i z drewna). Papier mocno obsyp mąką. Na arkusz wyłóż uformowaną pinsę. Otwórz drzwi i lekko wysuń nagrzaną blachę. Pinsę razem z papierem do pieczenia zsuń z deski na środek gorącej blachy z piekarnika. Taka pinsa upiecze się błyskawicznie. Jeśli piec był super nagrzany, a do tego również i blacha, to pinsa będzie gotowa po około 8-10 minutach od umieszczenia jej w gorącej komorze. Wyjmuj ją od razu po upieczeniu i piecz kolejną (jeśli nie zmieściły Ci się razem na blaszce).

Trzy upieczone placki pinsy znajdują się na brązowym papierze do pieczenia. Każdy ma nieregularny, owalny kształt i złocistą skórkę z ciemniejszymi plamkami przypieczeń, co pokazuje etap po wyjęciu z pieca.

Krok 5: Pinsa Mortadella & Pistacchio

Na jeszcze ciepłą pinsę polecam wyłożyć wysokiej jakości plasterki mortadelli oraz Mozzarella lub Stracciatella di bufala, mortadela, a także posiekane nożem pistacje (prażone i solone). Dodałam jeszcze od siebie pesto i świeże listki bazylki oraz chlust oliwy. Pinsę z moratdellą pokrój na kilka większych pasków i podawaj. 

Pokrojona pinsa została podana na drewnianej desce i przykryta zwiniętymi plastrami mortadeli oraz porcjami białego, kremowego sera. Całość uzupełnia zielone pesto, posiekane pistacje, listki bazylii i krople oliwy.

Krok 6: Pinsa Prosciutto e Burrata

Moja druga ulubiona propozycja podania pinsy, to połączenie świeżej rukoli, plasterków szynki parmeńskiej oraz sera Burrata (podzielony na mniejsze kawałki). Burratę można zamienić na ser ricotta. Całość warto oprószyć świeżo mielonym pieprzem i polać oliwą. 

Trzy kawałki pinsy zostały ułożone na papierze do pieczenia na drewnianej desce. Wierzch zawiera rukolę, cienkie plasterki prosciutto i duże porcje kremowej burraty. Całość jest oprószona świeżo mielonym pieprzem i lekko skropiona oliwą.

Podaję jeszcze kilka innych, równie pysznych pomysłów na podanie Pinsy:
1 - Pinsa Margherita: sos pomidorowy San Marzano, mozzarella fior di latte, oliwa 
2 - Pinsa Tartufata: krem truflowy, ser mozzarella, ser Gorgonzola
3 - Pinsa Romana Classica: oliwa extra virgin, świeży rozmaryn, sól morska
4 - Pinsa Quattro Formaggi: ser mozzarella, ser gorgonzola, ser pecorino romano, ser stracchino (lub ricotta)
5 - Pinsa Diavola: sos pomidorowy, ser mozzarella, pikantne salami (np. soppressata), papryczki chili
6 - Pinsa Tonno e Cipolla: tuńczyk z puszki lub smażony, czerwona cebula, kapary, oliwki kalamata, oliwa
7 - Pinsa Caprese: pomidorki koktajlowe, mozzarella di bufala, bazylia, oliwa 

Smacznego. 

Średnia 4.8 / 5 (383 oceny) Oceń!
Dziękuję za wspólne gotowanie.
Będzie mi miło jeżeli dodasz komentarz ze zdjęciem. Ania

Pinsa

Pinsa Romana to jeden z najwspanialszych smaków tradycyjnego Rzymu, który obecnie zyskuje popularność na całym świecie. Pinsa Romana lekko chrupiący spód o nieco nieregularnym kształcie, który bardzo często po upieczeniu pokrywa się delikatną warstwą pomidorowego sosu i świeżych dodatków. Wszystko to przypomina dobrze znaną pizze, ale ma swoją unikalną historię i smak. Pinsa Romana pochodzi od łacińskiego słowa "pinsere", które oznacza rozgniatać lub naciskać i dokładnie to robi ciasto za pomocą tradycyjnych technik. Wyrabiane jest na bazie mieszanki mąki pszennej, ryżowej i sojowej, co tworzy jego charakterystyczną, lekką i puszystą teksturę. Dzięki wykorzystaniu mniej znanej techniki długiej fermentacji, nie tylko osiągasz wyjątkowy smak, ale też sprawiasz, że danie jest łatwiej strawne. Do tego jeszcze, jeśli zastanawiasz się, czy Pinsa Romana jest dobrym wyborem dla osób liczących kalorie, oto dobra wiadomość. Pinsa zawiera mniej kalorii niż typowa pizza. To czyni ją idealnym daniem na rodzinny obiad lub nieformalne spotkanie z przyjaciółmi bez trosk o linię. Nie ma tu tłustego, ociekającego sera. Jeśli tylko zrobisz pinsę zgodnie z przepisem i bez pomijania mąki sojowej, to zapach upieczonej pinsy Cię zachwyci. Świetne przez cały rok są też domowe cebularze, które zjadamy z wielką przyjemnością zaraz po upieczeniu. 

Pinsa Romana

Sezonowość jest kluczem do wzbogacenia smaku. Warto wykorzystać dojrzewające latem pomidory, aby sos był aromatyczny i pełen smaku. Również bazylia i inne świeże zioła mogą stać się gwiazdami na twojej pinsie, dając jej charakterystyczny włoski akcent. Eksperymentowanie z dodatkami może być nie tylko przyjemne, ale także odkrywcze. Jeśli już podasz swoją pinsę na kilka najbardziej popularnych sposobów, to spróbuj wegetariańskiej wersji z grillowanymi warzywami lub bezglutenowej opcji z alternatywnymi mąkami. Każda wariacja ma szansę zyskać swoją wierną grupę fanów. Jeśli zaś Pinsa Romana zostanie na następny dzień, to zawinięta w folię aluminiową i przechowywana w lodówce, utrzyma swą świeżość do następnego dnia. Możesz ją łatwo odświeżyć w piekarniku na kilka minut przed podaniem. Przygotowując Pinsa Romana, tworzysz coś więcej niż tylko posiłek. Pinsa to swoiste kulinarne doświadczenie, zasługujące na miejsce na stołach całego świata. Poza tym, jest to fantastyczna okazja, by zaangażować się we współczesne trendy kulinarne i wyjątkowy smak Włoch, nie ruszając się z kuchni. Zachęcam cię do eksperymentowania i dzielenia się swoimi wersjami tej rzymskiej klasyki z bliskimi.

Wersja aplikacji 21.2.0
url: https://aniagotuje.pl api: https://api.aniagotuje.pl/client mode: production timestamp: 1791275400000